Filosofie

Een van de eerste definities van La Sprezzatura die we tegenkomen in de historische beschrijving van deze filosofie, die ontstond in de Rinascimento (Renaissance), is ‘achteloosheid’.

‘Het voordeel van achteloosheid is, dat als het lijkt dat je alles met het grootste gemak doet, je werkelijke vaardigheden veel hoger worden ingeschat.’ Aldus diplomaat en schrijver Baldassar Castiglione in een van de dialogen uit zijn standaardwerk Het boek van de hoveling (vertaald door Anton Haakman).

Publieke ruimte

In ItaliĆ« wordt de publieke ruimte zoveel mogelijk gevuld met schoonheid. Alles en iedereen streeft naar goed gekleed, heel verzorgd, prachtig vormgegeven. Dit ‘fare bella figura‘, als onderdeel van de Italiaanse levenskunst, heeft ook een schaduwkant. Duisternis wordt soms niet gedeeld. Armoede verhuld. Echtheid vervormd. Deze diepgewortelde cultuur heeft namelijk een reden: een ander lastigvallen met jouw ongemak en pijn leidt tot niets. Die houd je voor jezelf, en je naasten. Daardoor lijkt alles makkelijk en licht, hoewel dit dus soms niet het geval is.

Streven naar schoonheid leidt zo tot een theatrale maatschappij. Een samenleving waar alle zintuigen bewust worden ingezet. Een levensstijl die in Nederland wellicht voor sommigen een verrijking kan zijn. Want La Sprezzatura heeft ook mooie kanten. Lichtheid, aandacht voor het goede en het mooie, vorm.

Het discours rond de definitie

Historici zijn niet altijd evenduidig in hun vertaling en definitie van ‘sprezzatura’. Het genoemde ‘achteloosheid’ heeft tenslotte ook een desinteresse in zich, die geen recht doet aan de cultuur van ogenschijnlijke lichtheid van leven en doen. Sommige Groningse historici spreken liever van ‘moeiteloosheid’. De discussie hierover is onderdeel van onze beweging en evenementen.