Zakendoen en fare bella figura

Schoonmoeder Alma staat een half uur voor de spiegel om zich op te tutten voor een koffietje in de bar en een rondje over de markt. Ze is langer bezig met omkleden dan met de boodschappen zelf. Als ik er over begin kijkt ze me verbaasd aan. ‘È educazione!` roept ze dan verbolgen en trekt mopperend de deur achter zich dicht. ‘Jullie olandesi begrijpen hier niks van.’

‘Fare bella figura’. In de publieke ruimte denken de meeste Italianen goed na over hoe ze zich presenteren. In een land waar schoonheid een natuurlijk gegeven is, is dat ook niet zo verwonderlijk. Alles dat door menselijke handen is gecreëerd moet een lust zijn voor oog, oor of mond. Anders valt het uit de toon. En, niet onbelangrijk, een ander lastig vallen met jouw pijn en armoede is zonde van onze tijd op aarde. Ook de sterke katholieke cultuur van zintuigelijke ervaringen draagt hieraan bij.

Door al die ongeschreven sociale structuren en regels kan het lastig zijn je weg te vinden in il bel paese, zeker zakelijk. Hier een paar eigen ervaringen:

Ga eten. Italianen houden oprecht van eten. Van smaken, structuren, mondgevoel. Ze hebben het er de hele dag over. Als je een nieuw (zakelijk) contact hebt, zorg dat je gaat eten. Het maakt ieder gespreksonderwerp makkelijker.

Let op je kleding. Veel Italianen letten op jouw presentatie. Daarbij gaat het niet zozeer om welk merk je draagt maar of je de goede combinatie hebt gevonden van kleur en materiaal. Ik voelde me er aan het begin vaak horkerig lomp door, met mijn Hollandse spijkerbroekencultuur, maar het is te leren.

Relaties zijn als familie. Italië heeft een familiecultuur. Families hangen de vuile was niet buiten en lossen dingen onderling op. Organisaties doen dat ook. Als je eenmaal samenwerkt met Italianen, helpt het om je partners te zien als familie.

De baas is de baas. Een Italiaan leidt het liefst geen gezichtsverlies. Een baas helemaal niet. Die is dan ook echt de baas. Een baas spreek je daarom nooit tegen. Deze hiërarchie is in Italië vaak verstikkend, dus als je hier met een glimlach mee om kunt gaan helpt dat enorm. Mocht je in een beslisproces toch echt je punt willen maken bij een beslisser, doe dat dan onderling één op één, en het liefst (zie hierboven) tijdens een etentje.

Regels gelden alleen als ze jou uitkomen. Door de ingewikkelde familiale structuur (onderling alles regelen) en het wantrouwen tegen de overheid, nemen Italianen het niet heel nauw met regels. Als maatschappelijke tegenreactie hierop, zijn er de afgelopen jaren heel veel dingen juridisch volledig dichtgetimmerd. Italië heeft de meeste advocaten per 100 inwoners ter wereld. Als je contractueel in zee gaat met Italianen, zorg dan dat je alles (en dan echt alles) goed hebt vastgelegd. Roberto heeft wel eens een advocaat ingehuurd vanwege een sollicitatieprocedure. Een wat!? Ja, je leest het goed: een sollicitatieprocedure!

Wat je ook gaat doen in Italië, weet dan dat Italianen de liefste mensen op de wereld zijn. Oprecht, emotioneel, hartelijk, gastvrij én altijd open voor een nieuwe relatie. Buon lavoro!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *